Zorla Hayatın Tadını Çıkarmak

Zorla hayatın tadını çıkarmak harika bir oxymoron örneği olmamış mı? Oxymoronu Lise-1'de öğrenir öğrenmez çok sevmiştim. Kan çekti dedikleri türden bir şeydi. Beni bana daha iyi anlattığından çok sevdiğimi onu, çooook daha sonra, "çelişkili bünye" teşhisinden sonra idrak ettim. Her idrak ettim deyişimde geliyor aklıma yahu, yuh! İdrar :)

Başlıkla buraya yazacaklarımın alakası yoktu--önceden de yoktu yani :) Kendimi hayatın tadını çıkarmalısın diye zorlayıp durduğumu, mesela çoğu zaman istemeye istemeye kendimi oraya buraya sürükleyip durduğumu ve de çoğu zaman uyuzun teki olduğumu kendime hatırlatmak için koydum o başlığı oraya. Bir de arada bir oxymoron diyesim gelir, ondan.

Yazmak istediğim başka. Yazmak istediğim şu: güvercinler peşimde. Evet, nereye gitsem bir kaç güvercin toplanıyor hemen etrafıma. Balkona da musallat olmaya başladılar durup dururken. Bak nasıl ya falan demesin kimse. Rasyonel düşünerek sadece kendimi hırpalıyorum. Çok unutkan oldum diyorum kendime. Onu ben buraya koymamıştım, bunu ben almamıştım/yazmamıştım/söylememiştim. Halbuki unutkanlıktan falan değil. Kesin etrafımda sihirli güçleri olan ve ben onun sihirli güçleri olduğunu anlamayayım diye böyle oyunlar yapan biri var. Kesin diyorum ya. Kim acaba? Keşfetsem de bir kaç iyilik istesem... Bir de soru: bu güvercinler ne istiyor olabilir? Rasyonel cevap istemem ama!