22 Mayıs 2008 Perşembe

beni büyütün, ağlatmayın


Birisi zamanı durdursun. Ben ne zaman gittim, ne zaman geldim, ne zaman tanıştık her cümlesini “yani “ ile noktalayan boksör emlakçıyla, profesörün Atatürk’çü kırmızı taytlı karısıyla, çağdaş insan spor yapar, onu da öğrendim, demek ki gittim ve geldim. Ama en önemlisi; uzun adamın adını zikretmeyi öğrendim. İki d’yi kıssadan t yapmamım sebebi bir çırpıda geçiyor olmammış, muğkaaddes gibi deniyormuş, sağol kudra.

Yokluğumda yeğende 2 diş patlatmış, sonunda, gece ateşlenmelerine son..

Kimine Ankara’ya gitmeler zor, kimine bırakıp gelmeler mi zor. Ya da hepsi zor, bize hayat zor telsiz. Hayatın doruklarına tırmanmanın sırrı; umuyorum ki derinlerde yaşamaktan geçiyordur. Yoksa hep derinlerde olmak, bu ağır kafalar, birgün taşıyamazsak eğer, n’oluruz biz?

n’oluruz biz; sen de kudramdan:)

Hiç yorum yok: