cicekli elbisem.

bugun artık iyice sonuna gelmis bilgisayarıma format atıldı. tabi, kıyıda kosede kalmıs butun dosyalar fotograflar ortaya dokuldu. eski maillesmeler, aldigim sacma notlar, eski asklarla messenger yazismalari ki okusaniz cok komik seyler var :) ama ben su anda agliyorum ve bu duygumu unutmamak icin buraya yaziyorum. cicekli elbisemi verdim ben. neden mi?

evlenirken guya gecmisten hicbir sey getirmeyecektim yeni hayatima. onlari getirmeyince gecmiste eski evimde kalacakti guya. oyle de oldu. ama ben gecmisi birakmak istemiyormusum ki. cicekli elbisem ve o siyah soluk kaskolum. uzerinde onca ani biriktirdigim giysilerim, anilarim. yeni evimde yeni giysilerimleyim. eve gelip dolabima baktim, en eskisi 1 yillik ve hic anisi yok bunlarin. tipki annemin yeni evi gibi, ben nasil biriktirecegim yeniden gecmisin izlerini tasiyan giysiler diye 1 saattir aglarken, aklima geldi ki herseyi bizim caycinin kizina vermistim. cok ayip ama aradim cicekli elbiseyi sordum. cocukluk elbisemdi dedim, birazcik hislerimi anlattim, beni anladi Kezban, cekyatin altina bakayim sizi arayacagim birazdan dedi. simdi aradi, tarif etti, evet oradaymis elbisem. pazartesi bana getirecek. cok ayip belki ama ne yapayim. ah ben ne salagim. simdi kezbanin yuzune bakmaya utanacagim belki ama anilarindan kacmak belki daha utanc verici. elbisem pazartesi gelecek ve kararliyim siyah kaskolumu da bulacagim. allahim sen onu bana gonder, ne olur.