Başkalarının Söyledikleri/Düşündükleri

Tez yazmamak için neler yazıyorum bir bilseniz. Yakında ilk deneme kitabımı tamamlayacağım bu gidişle. Son zamanlarda ölüm üzerine fazlasıyla düşündüğümden geçmişim üzerine de fazlasıyla yoğun düşündüm. Bir bilanço çıkarma derdine düştüm. Okuduğum kitapların bir listesini yapayım dedim, 300 kitaplık bir liste çıktı. Yazıyla sadece üçyüz. Bu kendini çok okuyan bir insan zanneden beni fazlasıyla gaza getirdi. Nicedir alıp üstüste biriktirdiğim kitapları okumaya başladım büyük bir şevkle. Televizyondan kıstım kitaba verdim kendimi. Okudukça hareketlendi kafamın içi ve işte yazıyorum da yazıyorum. Tez harici bir çok şey yazıyorum. Ve de bloga hakkında yazacak bir çok konu dönüp dolanıyor kafamda.

İlk konu başkalarının söylediklerinin gücü. Ya da yayınlanmış bir materyalin gücü. Gazetede, televizyonda, fanzinde, sinemada farketmez. Mesela, Ayşecik filmlerinde oynayan Ayşe tiplemesi vasat ve hatta yer yer çirkin sayılabilecek bir kızken, sırf filmdeki diğer karakterler o içeri girince ya da onu görünce böyle vaaauuuvvv falan diyorlar diye birdenbire güzel mi oluyordu? Evet oluyordu! Böyle evcilik oynarken içinde yemek olmayan tabaktan yemek yemek gibi "şimdi bu kız güzel" diye kabul ediveriyorduk. Ya da söylemeden edemeyeceğim şu Gümüş dizisinde diziye adını veren kadını oynayan insan, ne oyunculuk mevcuttu kendisinde ne de farklı bir özellik. Neydi o ya öyle. Bu konuyu tezime bağlamam gerekirse: Sırf indeksli ve/veya hakemli bir dergide yayınlandı diye bir makaleyi fazla ciddiye almamalı insan. O kadar özen, ara, bul, indir, bas, oku; ne demiş, bir önceki makalede söylenenin tersini! Akademisyenlerin üzerindeki yayın yapma baskısı kaliteyi feci düşürmüş durumda. Bir kuru gürültüdür kopmuş gidiyor. Kendinden öncekilere referans vermek zorunda olmak, hele de söylemek istediğiniz azıcık tartışmalı bir şeyse bol bol referans kondurmak zorunda olmak sosyal bilimleri bitirmiş. Söyleyecek "ciddi" bir şey kalmamış aslında.

İkinci ve üçüncü konuları başka yazılara saklıyorum.